Lief dagboek, vandaag moest ik naar school. Zoals zo veel dagen. Maar vandaag was het wel een enorme rampendag. Het begon al bij Nederlands. Ik was met mijn hoofd bij hele andere dingen, zoals dat meestal gaat het eerste uur op een dag en ineens roept de meester: “Sara, wat is het antwoord?”. Ik had geen flauw idee natuurlijk want ik had totaal niet gelet op waar het over ging. Stamelend probeerde ik maar iets te verzinnen maar er kwam geen zinnig woord uit. Als straf moest ik nablijven om 4 uur en een opstel van 400 woorden schrijven over geldersch brandhout. Even serieus, hoeveel kun je nu verzinnen over geldersch brandhout? Ik mocht de computer niet gebruiken voro informatie, het moest in het nablijf uur af want anders mocht ik niet naar huis en het moest ook nog eens over het onderwerp gaan en op feiten gebasseerd zijn. Nou, ik viel bijna in slaap. Maar ja, ik heb er toch maar iets van proberen te maken, anders mocht ik natuurlijk nooit naar huis. Eenmaal thuis, om kwart over 5, ging mama helemaal door het lint. Waarom ik niet had gekookt, waarom ik zo laat thuis was. Toen ik stamelde dat ik had moeten nablijven geloofde ze me niet eens. Ze dacht dat ik bij Rachel was geweest ofzo. Maar ik zei dat ze dan de school maar moest bellen, want zij konden dat bevestigen. En weet je wat? Dat heeft ze nog gedaan ook. Wat een vertrouwen zeg, in haar eigen dochter. Haar eigen vlees en bloed. Ik ben zo beledigd. Ik ben zonder wat te eten naar boven gegaan. En nu zit ik hier dan te schrijven, want jij bent de enige die me begrijpt.

Comments are closed.

Post Navigation